Annie van der Loo-Scheres (84) en Christien Coolen-Berkers (81) zijn een groot deel van hun leven al buurvrouwen. Nu aan de Gerst in Heusden, daarvoor ruim vijftig jaar aan de Vlinkert.
De Limburgse Annie kwam in Heusden terecht vanwege de liefde. ‘Ik leerde mijn man, een Heusdenaar, kennen op de kermis in Helden. Dat ik naar Brabant zou verhuizen stond vast, een andere optie dan Heusden was er niet’, glimlacht ze. Haar kinderen groeiden in het dorp op. Bijzonder is dat zij later juist allemaal terugkeerden naar Annies geboortegrond. Voor Christien bleef Heusden altijd haar thuis. ‘Het dorp betekent veel voor mij. Mijn vader was beheerder in het gemeenschapshuis en samen met mijn man hielp ik vaak mee. We zaten volop in het verenigingsleven.’ Even woonde ze in Asten, waar haar man vandaan komt. ‘Toch wilde juist hij als eerste terug naar Heusden. Daar zijn we vervolgens niet meer weggegaan.’
Zo werden Christien en Annie ruim vijftig jaar geleden buurvrouwen. ‘We woonden in een ruime, lichte woning in een fijne buurt. De kinderen speelden vaak samen’, vertelt Christien. Hoewel hun tuin niet heel groot was, had ze een aangrenzend volkstuintje. ‘Daar verbouwden we eerst groenten en plantten we later bloemen.’ Bij Annie kreeg het volkstuintje een andere invulling. ‘Daar stond de duiventil van mijn man. Dat was zijn grootste hobby.’
Al pratend halen de twee buurvrouwen mooie, maar ook verdrietige herinneringen op. ‘Mijn man overleed enkele jaren geleden door een hersenbloeding’, vertelt Annie. ‘Van de een op de andere dag was hij er niet meer.’ Ook Christien was lang samen met haar man, die zeven jaar geleden overleed aan de gevolgen van lymfeklierkanker. ‘Met hem en mijn kinderen heb ik heel veel mooie herinneringen aan het huis aan de Vlinkert.’ Annie herkent dat. ‘Die herinneringen pakken ze ons niet meer af.’
Annie en Christien wilden graag kleiner en gelijkvloers wonen. Maar elkaar als buurvrouwen verliezen of Heusden verlaten? Liever niet. In hun nieuwe woningen aan de Gerst kwamen al die wensen uit.
‘Met een lach zeiden we tegen Bergopwaarts: het zou leuk zijn als we buurvrouwen kunnen blijven’, vertelt Annie. ‘Daar is naar geluisterd.’ Voor Annie voelde haar huis aan de Vlinkert al een tijdje te groot. ‘Vooral als ik er ’s avonds in mijn eentje zat. Ik heb al die ruimte niet nodig.’ Voor Christien was vooral de gelijkvloerse woning aantrekkelijk om naar de Gerst te verhuizen. ‘Dat heb ik nu nog niet nodig, maar in de toekomst misschien wel.’
Door aan het project Van Goed naar Beter mee te doen, kon voor Annie en Christien de huur gelijk blijven. ‘Dat verlaagt de drempel om te verhuizen’, zegt Annie. Ze is blij met haar nieuwe woning. ‘Deze is wat kleiner en voelt aangenaam.’ De stap naar deze woning betekende wel flink opruimen. Wat niet wegging, waren de kanaries: twee van Annie en één van Christien. Maar die van Christien koos voor een kort verblijf. ‘Een paar dagen nadat ik hier woonde, ontsnapte hij. Later kreeg ik een foto doorgestuurd: hij zat op de Vlinkert in een boom. Daarna is hij helaas niet meer gezien.’
Dat Annie en Christien op deze nieuwe plek wéér buurvrouwen zijn, doet hen goed. ‘We drinken wekelijks samen koffie en gaan naar seniorenactiviteiten in het gemeenschapshuis.’ Christien vult aan: ‘We lopen de deur bij elkaar niet plat, maar weten elkaar wel te vinden. Het is fijn om zo’n buurvrouw te hebben.’
Van Goed naar Beter: comfortabel wonen als senior: woon je in een woning die te groot is of niet meer goed past bij hoe je nu leeft? Bergopwaarts helpt je graag om te verhuizen naar een woning die beter bij je past. Denk aan een gelijkvloers appartement of een woning met minder onderhoud.
We begeleiden je stap voor stap naar een nieuwe, passende woning. Dat is niet alleen prettiger voor jou, maar geeft ook ruimte aan een gezin dat op zoek is naar een grotere woning.
Wil je meer weten over Van Goed naar Beter? Neem contact met ons op.
Dit bericht is een artikel uit onze nieuwsbrief OpStap.
