Vanuit haar slaapkamerraam zag Elma Rieborn plotseling hoe de overkapping van haar buren in vlammen opging. Niet veel later werd ook haar eigen huis getroffen. Elma woonde aan de Maassingel in Deurne, waar vorige zomer brand uitbrak. Binnenkort starten op die plek sloopwerkzaamheden en worden er vier seniorenwoningen gebouwd. Voor die tijd blikt Elma nog één keer terug.
‘Ik dacht: wat ruik ik toch?’, vertelt Elma over de middag van de brand. ‘Ik keek in bed een documentaire over de Golden Earring. Vanwege de open deur wilde ik het raam dichtdoen. Toen zag ik ineens een gat in de overkapping van de buren, waar vlammen uitkwamen. Ik schrok me rot.’ Elma rende naar beneden. ‘Het huis uit, naar de buren. Daar maakte mijn buurmeisje huilend de deur open: ‘Er is brand’. Ik belde meteen 112.’
Na het flitsbezoek bij de buren, rende Elma haar eigen woning weer in. ‘Ik pakte mijn tas en mijn hond op, waarna ik snel de deur achter me dicht trok.’ Buiten wachtte haar achterbuurvrouw haar op. ‘Pas toen besefte ik écht wat er gebeurde. Ik viel huilend in haar armen.’ Die achterbuurvrouw ving Elma hartverwarmend op in haar eigen huis. Daar kwamen ook al snel wat familieleden naartoe. ‘Mijn partner, dochter en zelfs mijn schoondochter uit Rotterdam. Ik ben goed opgevangen. Sowieso stond in die periode iedereen voor ons klaar. Er werd een crowdfunding gestart en iedereen die spullen kon missen, bood die aan.’
De schade bleek groot. Zeker bij het hoekhuis, waar de brand begon. ‘Ik woonde aan de andere kant van het rijtje. Bij mij was er brandschade in de tuin en op zolder en voor de rest vooral waterschade.’ Een groot deel van haar spullen werd in pallets gedaan, waar Elma doorheen kon spitten. ‘Kleding, gordijnen, beddengoed, zelfs mijn oude trouwjurk zat ertussen. Die wilde ik bewaren voor mijn kleindochter, maar helaas heb ik die toch weg moeten doen.’ Veel spullen die op zolder lagen, waren niet meer te redden. ‘Ontzettend jammer’, vindt Elma. ‘Daar zaten spullen tussen van mijn vader en moeder en zelfs van mijn opa en oma, nog van vóór de oorlog.’ Gelukkig was Elma wel goed verzekerd. ‘Ondanks al het verdriet was alles wel goed geregeld en kreeg ik een kans om opnieuw te beginnen. En die greep ik ook.’
Het nieuws over een nieuwe woning kreeg ze snel. ‘Al na een paar dagen liet Bergopwaarts weten dat ze dit huis in Veldhoven voor me hadden gevonden, via Woonstichting ‘thuis. Heel fijn dat ze naar mijn wensen luisterden en via een andere woningcorporatie plek voor me hadden. Dicht bij mijn dochter en mét tuin, waar ik gek op ben.’
Elma woonde 32 jaar in het huis aan de Maassingel, waarvan een deel met haar drie kinderen. Oorspronkelijk komt ze uit Rotterdam, maar ze kwam via een huizenruil in Deurne terecht. En dus ook bij Bergopwaarts, waarbij ze 34 jaar een woning huurde. ‘Het is jammer dat het huis aan de Maassingel er straks niet meer is, maar ook dat de oorzaak van de brand nooit duidelijk is geworden. Een paar maanden geleden werd ik door de politie gebeld: ze gingen het onderzoek sluiten. Ik hoop dat de nieuwe bewoners hier straks net zo fijn gaan wonen als ik al die tijd heb gedaan.’
Dit is een artikel uit onze nieuwsbrief OpStap.
